|
|
Naga poraniona Wenus
Katastrofy mijają
uciszają się wichury uczuć
po sztormie przychodzi czas ciszy
Byle tylko przetrwać
wtedy gdy woda do oczu się wciska
i ciągły jęk szamoce się w uszach
Uczepić się wtedy siebie
z całej siły
jak rozbitek
by w końcu wyjść na brzeg
Naga poraniona Wenus
|
| -------------------------------
|
Kiedy ona odejdzie
to tak jakby ktoś
jednym szarpnięciem wyrwał Ci
drogę spod stóp
Będziesz jakoś szedł
choć niejasny cel
lecz nie będziesz biegł
do swych marzeń
Jeśli jego zabraknie
to tak jakby ktoś
jednym ruchem ściągnął
wszystkie kolory świata
Będziesz wszystko mieć
ponad miarę wręcz
lecz nie będziesz chcieć
żyć bez marzeń
|
| -------------------------------
|
| |
|
Brak przejawia się
w małych rzeczach
pojedynczo nieistotnych
Lustro, które spadło
ciągle stoi oparte o ścianę
czeka na naprawę
już prawie od miesiąca
W doniczce na balkonie
rosną chwasty
Wydłuża się czas pobytu
kubków po kawie
w kuchennym zlewozmywaku
Zauważyłam, że zaczęły mi
drętwieć opuszki palców
są mniej czułe
chłodniejsze
Zapominają o dotyku
|
| -------------------------------
|
Pytania sprawdzające
Czy potrafisz stanąć na łące
w pełnym słońcu dnia
wyciągnąć na bok ręce
szeroko, zachłannym gestem
otworzyć dłonie by przyjąć
cały świata czar
(zastanów się nad tym dobrze)
Czy spróbowałaś kiedyś
wejść na zielone wzgórze
na szczycie wznieść ręce wysoko
wyprostowane, swobodne
dotknąć palcami gwiazd
(to wcale nie takie proste)
Rozłóż ręce - szeroko
sięgnij nimi - wysoko
czerp ze zdarzeń
idź do marzeń
|
-------------------------------
Aktualizacja: 22.04.2010
|
|
|
|
|
e-mail
